image
محمد‌رضا حیدری عضو سفارت سبز در گفت‌و‌گو با رادیو کوچه

«بدنه اجرایی دولت معترض است اما قدم به قدم»

27 Feb 2011

http://radiokoocheh.com/article/91672

اردوان روزبه/ رادیو کوچه

ardavan@koochehmail.com

درست وقتی که در روز یکم اسفند ماه هم‌راه با روز جوشش مردمی «احمد ملکی» دیپلمات ارشد وزارت خارجه ایران در رم به نشانه اعتراض به برخورد حاکمیت در ایران اعلام کرد که به صف مردم پیوسته است، به عنوان یک روزنامه‌نگار اولین سوالی که برایم به وجود آمد این بود که آیا این ریزش در سایر دست‌گاه‌های اجرایی نیز شکل گرفته است؟

نکته‌ای که در شرایط فعلی اهمیت دارد این است که در بدنه مدیریتی و اجرایی دست‌گاه‌های دولتی و نظامی و انتظامی چه تعداد از افراد با شرایط موجود مخالف هستند و اگر هستند چرا اعتراض خود را بیان نمی‌کنند.

به عقیده برخی اینک در بدنه فعال حاکمیت تعداد کسانی که معترض هستند کم نیست، اما این افراد هنوز در شرایط ابراز اعتراض و یا مخالفت قرار نگرفته‌اند. مسئله شغل دولتی و طبعات آن، در رسته‌های نظامی و انتظامی احتمال برخورد‌های خشن و از سویی انتظار این بدنه برای حرکت در رده‌های بالاتر باعث شده است که حتا اگر معترض باشد، هنوز خود‌نمایی نکند.

به عقیده برخی اینک در بدنه فعال حاکمیت تعداد کسانی که معترض هستند کم نیست، اما این افراد هنوز در شرایط ابراز اعتراض و یا مخالفت قرار نگرفته‌اند.

اما این شرایط به‌طور مثال در وزارت خارجه به نحوه دیگری بود. پس از ماه‌های اول اعتراض به خشونت در برابر مردم از سوی حاکمیت محمد‌رضا حیدری اولین وابسته دیپلماتیک ایران بود که در نروژ به نشانه اعتراض از وزارت خارجه جمهوری اسلامی جدا شد و در محل ماموریت خود پناهنده شد.

این حرکت با توجه به گزینش سخت کارمندان این وزارت‌خانه و نظارت خاص در یک وزارت‌خانه به‌طور کامل استراتیژیک حتا حاکمیت در ایران را نیز شوکه کرد. به‌طوری که در ابتدا با سکوت و سپس با انکار سعی در جلوگیری از گسترش این خبر داشتند اما به هر روی اعتراض به بدنه نظام کشیده شده بود.

پس از آقای حیدری چند دیپلمات دیگر نیز به نشانه اعتراض به جنبش اعتراضی مردم پیوستند و اینک نیز احمد ملکی نزدیک‌ترین مورد است.

در گفت‌و‌گوی کوچه با محمد‌رضا حیدری که فعال در گروهی موسوم به «سفارت سبز» است، وی اشاره داشت که این اعتراض‌ها با خروج از وزارت خارجه ادامه خواهد داشت و به مرور تعداد کسانی که معترض هستند و آماده جدا شدن بیش‌تر خواهد شد.

این دیپلمات سابق جمهوری اسلامی هم‌چنین معتقد است به زودی این شکاف و اعتراض به سایر دست‌گاه‌های اجرایی کشور نیز کشیده خواهد شد.

شاید مهم نیز همین باشد چرا که جریان اعتراضی مردم در ایران نیاز به حمایتی قوی‌تر از شرایط موجود دارد. افزایش اعتراض‌ها و نفوذ به بخش‌های اجرایی و نظامی و شبه نظامی می‌تواند رمز موفقیت باشد.

در خصوص این شکاف اعتراضی، روند تشکیل سفارت سبز و نوع عمل‌کرد حاکمیت در برابر اعتراض کارکنان دولتی با «محمد‌رضا حیدری» عضو سفارت سبز و دیپلمات سابق ایران در نروژ گفت‌و‌گو کرده‌ام که به نظر شما می‌رسد:

یکی دیگر از اعضای وزارت خارجه ایران با اعلام برائت از شرایط موجود به صف مردم پیوسته است. البته تعداد اندکی به این موضوع پاسخ گفته‌اند. ارزیابی شما از تعداد کسانی که به مردم پیوستند چیست؟

تعداد اندکی آمادگی این را داشتند که به صورت علنی اعلام کنند. گروه زیادی هم از طرز تفکر مردم ایران حمایت می‌کنند و با ما در تماس هستند. ما نیاز داریم که آن‌ها در آن‌جا باشند تا به صورت علنی بیرون بیایند. با توجه به وقایعی که اتفاق می‌افتد هر زمانی که نیاز باشد و برای این‌که مردم متوجه شوند ما در کنار آن‌ها هستیم، یکی از هم‌کاران ما به صورت داوطلبانه این کار را انجام می‌دهد تا مردم بدانند آن‌ها را فراموش نکردیم.

پس شما هم‌کاران معترضی را به صورت سیستماتیک در بدنه وزارت خارجه دارید که فقط در شرایطی که تشخیص می‌دهید آن‌ها اعلام آمادگی می‌کنند. درست است؟

بله. نگاه تعداد زیادی از کارکنان وزارت خارجه و دیپلمات‌های ایران به داخل ایران است و وقایع را می‌بینند. هر انسان با‌وجدانی می‌فهمد که نحوه عمل حاکمیت با مردم خشن است ‌و ‌آن را نمی‌پسندند. این اقدامی که دوستان ما انجام می‌دهند برای نشان دادن اعتراض دوستانی است که با ما در تماس هستند و ما هم‌کاری خود را به آن‌ها ادامه می‌دهیم.

اکنون هم دیپلمات‌های کشور لیبی با همین روش با قذافی مقابله کردند و استعفا دادند.

این سوال مردم است و شنیدن آن از یکی از بنیان‌گذاران کمپین سفارت سبز اهمیت دارد. بسیاری ممکن است این فکر را داشته باشند که گروه‌هایی که در حال حاضر از بدنه وزارت خارجه خارج می‌شوند در زمان پایان کار قراردارند. آیا این را تایید می‌کنید؟

هر انسان با‌وجدانی می‌فهمد که نحوه عمل حاکمیت با مردم خشن است ‌و ‌آن را نمی‌پسندند

نه. آن تبلیغاتی است که حاکمیت برای تضعیف دوستان ما انجام می‌دهد. یک سال و نیم از ماموریت دوست جدید ما که خارج شده باقی مانده است. من هم به هم‌چنین.

این حرکتی که دوستان ما انجام می‌دهند گذشت از هر آن چیزی است که داشتند. در چنین شرایطی که پیدا کردن شغل عادی در ایران سخت است اگر یک دیپلمات با داشتن سابقه چندین ساله از آسایش خود بگذرد و بیرون بیاید و در صف افراد پناهنده قرار بگیرد، خیلی دشوار است. آن‌ها دنبال موقعیت خوب و داشتن زندگی راحت و مرفه نبودند.

ارزش کار دوستان من را مردم ایران درک کردند و با نظراتی که در فیس‌بوک و داخل سایت سفارت سبز گذاشتند از دوستان ما استقبال کردند. من از تمام ملت ایران متشکرم.

بسیاری ممکن است با این تعبیر به موضوع نگاه کنند که جنبش سبز و اعتراضی مردم وقتی می‌تواند پرقدرت‌تر باشد که تغییر و شکافی در بدنه حاکمیت در ایران ایجاد شود. باتوجه به دوره کار شما فکر می‌کنید ممکن است این شکاف را در بدنه مدیریت‌های میانی و فعالان در حاکمیت ببینیم؟

بله. خیلی از افرادی که در سپاه هستند این کار را انجام می‌دهند و با مردم هم‌سو هستند. بسیاری از هم‌کاران ما در سایر وزارت‌خانه‌ها نیز این عمل را انجام می‌دهند.

حاکمیت همه‌چیز را محدود کرده است. ما به اینترنت پر‌سرعت در فضای ایران احتیاج داریم که مردم ایران بتوانند آزادانه اخبار را منتقل کنند. ما این موضوع را به گوش مسوولان کشورهای غربی رساندیم که ملت ایران به امکاناتی نیاز دارند تا صدای‌شان را از داخل کشور آزادانه انتقال دهند. هر وقت حرکتی در حال صورت گرفتن است سایت‌ها فیلتر می‌شوند و در شبکه‌ها پارازیت می‌اندازند.

حکومت ایران در سه دهه به لحاظ ارتباط با مردم موفق نبوده است. در سال‌های پیش‌تر هم حاکمیت رفتارهایی انجام داده که زیر سوال بوده است. چرا کسانی که از بدنه خارج می‌شوند پس از سی سال این کار را انجام می‌دهند؟

در داخل ایران اخبار ارسال نمی‌شد و ما با موج خبری مواجه بودیم که دائم به ما می‌گفت که این‌ها ضد انقلاب هستند. اما بعد از انتخابات سال 88 که مردم وارد صحنه شدند‌ خواست خود را اعلام کرد‌ند، دیدیم که شروع به کشتار مردم کردند و متوجه شدیم تمام آن‌چه در طی سال‌ها می‌گفتند دروغ بوده است و حاکمیت امروز با رفتاری که انجام می‌دهد این سه دهه را به چالش کشیده است. دهه آقای موسوی را فتنه و دهه آقای رفسنجانی و یا آقای خاتمی را به عنوان دهه بی‌بصیرتی بیان می‌کنند. یعنی خود حاکمیت به چالش کشیده شده است. پس این سه دهه چه کسی در ایران حکومت می‌کرده است؟ تمام آن‌ها‌یی که حکومت می‌کردند را که به عنوان منافق و فتنه معرفی می‌کنید! لذا مردم ایران آگاه شدند و در صحنه هستند. ما هم عضوی از این مردم هستیم و این مطلب را با خروج خود اعلام کردیم.

خبر استعفای احمد ملکی دیپلمات ایران در میلان روز 20 فوریه2011 ‌برابر با اول اسفند89   منتشر شد. آیا کمپین سفارت سبز در مورد  وزارت خارجه ایران نسبت به این حرکت عکس‌العملی دارد؟

از آن‌جایی که آقای ملکی دیپلمات ارشد بوده است و می‌توانسته با اطلاعات غنی مرتبط باشد، لذا جمهوری اسلامی نسبت به خروج او هیچ عکس‌العملی نشان نداده است. ما هم منتظر هستیم ببینیم نحوه برخورد آن‌ها چگونه خواهد بود. ‌طبق اطلاعات که از سایر سفارت‌خانه‌ها به دست آوردیم، برخورد بسیار خشنی در داخل خود بدنه وزارت خارجه و سیستم با سایر دیپلمات‌ها می‌شود که اخبار آن را در فرصت‌های بعدی در اختیار رسانه‌ها قرار می‌دهیم.

غربی‌ها ملاحظات خود را دارند و به همان نحوه‌ای که با بقیه گروه‌ها برخورد می‌کنند و نیم نگاهی هم به اعتراضات مردمی دارند، به ما نگاه می‌کنند. شاید در تصور خود فکر می‌کنند جمهوری اسلامی ماندگار است

با توجه به این‌که کمپین سفارت سبز فرآیندی را در اروپا طی می‌کند، لطفن نوع برخورد اتحادیه اروپایی و کشورهای غربی نسبت به این حرکت‌ها را توضیح دهید. آیا در پذیرفتن این حرکات جدی هستند یا نه؟

غربی‌ها ملاحظات خود را دارند و به همان نحوه‌ای که با بقیه گروه‌ها برخورد می‌کنند و نیم نگاهی هم به اعتراضات مردمی دارند، به ما نگاه می‌کنند. شاید در تصور خود فکر می‌کنند جمهوری اسلامی ماندگار است. به آن نحوی که باید از این حرکت‌های دوستان ما پذیرا باشند، پذیرا نبودند و مشکلات زیادی را هم بر سر راه ما قرار دادند کمااین‌که در ملاقات‌های متعدد از آن‌ها خواهش کردم‌ با نوع دیگری به این قضایا نگاه کنند.

در زمانی که حاکمیت به شدت مردم ایران را زیر فشار قرار دادند که صدای‌شان خارج نشود، هم‌کاران من این کار را انجام دادند که نشان دهند با توجه به داشتن موقعیت ممتاز شغلی و حقوقی حاضر هستند بیرون بیایند و این اعراض را به جامعه بین‌الملل نشان دهند. امیدوارم اتحادیه اروپا و کشورهای غربی با دید به‌تری نسبت به این قضیه نگاه کنند. برای کمک کردن و رساندن صدای مردم ایران به تمام دنیا.

اعتراض‌ها در دو مقطع اتفاق افتاده. یکی اعتراض‌های بعد از انتخابات که به دوره‌ای از سکوت رسیده و حرکتی که از 25 بهمن شروع شده است. نگاه و تحلیل شما نسبت به این دو اتفاق چیست؟ آیا فکر می‌کنید حرکت 25 بهمن می‌تواند نفس تازه‌ای باشد و ادامه پیدا کند و یا این‌که جنبش دوباره به فرسایش خواهد رفت؟

من فکر می‌کنم خون تازه‌ای به رگ‌های جنبش وارد شده و قابلیت بیان خاص و نهایی خود را پیدا کرده است. کما‌این‌که مردم در شعارها راس قدرت را قرار دادند و به آن‌سو توجه پیدا کردند. و می‌گفتند که نوبت سید علی خامنه‌ای است که کرسی خود را از دست بدهد و از ایران خارج شود تا مردم بر سرنوشت خود حاکم شوند. از 25 بهمن به بعد نظر مردم و شعارهایی که می‌دهند متحول‌تر و ساختار‌شکنانه‌تر شده است.

 
کلیدواژه ها: , , , , , , , , , , ,

نظر شما چیست؟

image
image
image
image
image
image
image
image
image