image
یک بازی وبلاگی در آستانه روز مبارزه با اعدام،

«اعدام بازی نیست، ستاندن جان است»

8 Feb 2011

تاریخ انتشار: 16 مهر 1389

http://radiokoocheh.com/article/62102

اردوان روزبه / رادیو کوچه

ardavan@koochehmail.com

منبع دعوت‌کننده بازی وبلاگی: وبلاگ غرش

به تازگی گروهی از وبلاگ‌نویسان در آستانه روز مبارزه با اعدام یک بازی وبلاگی به راه انداخته‌اند. این ایده که با پیشنهاد وبلاگ «غرش» شکل گرفته است جایی اشاره دارد: «‌چند روزی است که در فکر هستم برای دهم اکتبر روز جهانی اقدام علیه اعدام چه کاری می‌توان انجام داد که هم تاثیرگذار باشد و هم آن‌که کاری باشد درخور این روز و مناسبت.»

پیش‌تر دوستی کلید این اندیشه را زده که بازی وبلاگی راه بیاندازیم با همین موضوع، اما خود شروع نکرد و می‌دانم که این چند روز حالش چنان نیست این بازی را که آغاز کند. (‌البته اکنون حال خود بنده از ایشان بسیار بدتر است.‌) پیشنهاد این دوست آن بود که هر کس اولین خاطره خود را از اعدام بازگو کند. این پیشنهاد به چند دلیل پیشنهادی بود بسیار عالی.

نخست آن‌که اولین خاطرات به سال‌های دور و معمولن سال‌های کودکی باز می‌‌گردد و ذهن هنوز درگیر بازی‌های بزرگان و تحلیل‌های منفعت جویانه بزرگ‌سالی نشده است.

شاید روزی دیگر اعدام، نه

دوم آن‌که به بزرگ‌سالان امروز می‌فهماند کودک دیروز چه رنجی از این تجسم این تصویر هولناک در ذهن خود برده است و تلاش کند فرزندش امروزش مجبور به تحمل این رنج نگردد.

سوم آن‌که در این بازی تفکری به چالش کشیده می‌شود که خود اهرم اعدام در قالب اندیشه است. تفکری که اعدام را راهی برای جلوگیری و کنترل جرم‌هایی می‌داند که حکم اعدام به واسطه وقوع آن جرم صادر شده و اجرا می‌شود. بازگو کردن این خاطرات از سالیان دور و نتیجه ندادن این روش و تکرار این جرایم در سطح جامعه و حتا گسترش خارج از قاعده آن در سالیان پس اجرای این احکام آن هم به دفعات زیاد، این منطق بی‌پایه و اساس را زیر سووال می‌برد و شاید سوالی در ذهن خام این سبک‌اندیشان بی‌افکند که با این همه اعدام، چرا بساط این جرم از دامان جامعه برچیده نشده است؟»

نویسنده وبلاگ غرش در جایی دیگر به ذکر یادمانده ذهنی خود می‌پردازد که در سن هفت سالگی خود تجربه کرده است. او می‌گوید: «کلاس اول دبستان بودم. چند سالی بود که دگرگونی سیاسی در سطح کشور پدید آمده بود و رژیم سیاسی کشور از پادشاهی به ترکیب ناهم‌گونی به نام جمهوری اسلامی تغییر یافته بود. خوب به خاطر دارم. شب سردی از شب‌های سرد زمستان اراک بود. برف به شدت می‌بارید و ما در خانه و زیر کرسی هم‌راه خانواده نشسته بودیم و چشم به صفحه تلویزیون دوخته بودیم که به مناسبت سال‌روز به پیامبری برگزیده شدن پیامبر مسلمانان، فیلم محمد رسول‌اله را به نمایش گذاشته بود، لحظات ابتدایی فیلم بود، که صدای بلندگوی ماشینی که مردم به اجرای مراسم اعدام در صبح فردای آن روز فرا می‌خواند. ما را به خود جلب کرد.

پدرم و مادرم مانند بسیاری از همسایه‌گان شال و کلاه کرده و به آستانه در رفتند تا ببینند موضوع چیست. من هم در پی ایشان روان شدم. جماعتی که دور ماشینی که مردم را به مراسم اعدام فرا می‌خواند، جمع شده بودند. از آن دو جوان که در ماشین حضور داشتند و مردم را دعوت به مراسم فردا می‌کردند، می‌پرسیدند که چه کسی و چرا اعدام می‌شود‌؟

یکی از آن دو جوان میکروفون به دست داشت. میکروفون را خاموش کرد و گفت: «مجرمان برادر و خواهری هستند که با یک‌دیگر در آمیخته‌اند. کودک بودم و معنای این واژگان را درک نمی‌کردم. به خانه که برگشتیم از پدرم پرسیدم که چرا آن‌ها را اعدام می‌کنند. و او که رگ غیرت دینی‌اش متورم شده بود. ضمن نثار چند فحش به مجرمان گفت که این‌ها مرتکب عمل منافی عفت شده‌اند. رفته رفته سوال‌های من در ذهن کوچکم بیش‌تر می‌شد. عمل منافی عفت؟»

ایران بعد از چین بنابر آمارهای بین‌المللی رده دوم در بالاترین سطح تعداد اعدام‌ها را دارد. این کشور علی‌رغم پذیرش کنوانسیون‌های بین‌المللی در خصوص لغو اعدام و تایید آن در سال هزار و سیصد و هفتاد و سه توسط مجلس و شورای نگهبان هنوز احکام اعدام افراد زیر هجده سال را اجرا می‌کند. بهنود شجاعی، دلارا دارابی و تعداد زیادی دیگر پس از پذیرفتن منع اعدام افراد زیر هجده سال در ایران اعدام شده‌اند.

از آن‌جایی که بخشی از این خشونت نهادینه در جامعه است به راه انداختن این بازی وبلاگی خود شاید باعث روشن‌شدن بیش‌تر ابعاد این حکم غیر قابل بازگشت باشد. روشن شدن نواقص این حکم که در اساس بر خلاف دیگر حکم‌ها قابل اصلاح یا بازگشت نیست، می‌تواند در نهایت موجب تغییر قوانین غیر‌معقول قضایی باشد.

وبلاگ «غرش» تعداد زیادی از وبلاگ‌نویسان را به این بازی وبلاگی دعوت کرده است. در همین جا دوستان می‌توانند پاسخ‌شان را به این دعوت ارسال کنند تا در ادامه این مطلب آورده شود.

شاید روزی دیگر اعدام، نه…

 
کلیدواژه ها: , , , , , ,

نظر شما چیست؟

image
image
image
image
image
image
image
image
image