image
گفت‌وگوی روز- پرونده یک دگرباش در آستانه رد پناهندگی در ترکیه

«در صورت بازگشت به ایران اعدام در انتظارش است»

6 Feb 2011

تاریخ انتشار: 09 خرداد 1389

http://radiokoocheh.com/article/37078

اردوان روزبه / رادیو کوچه

ardavan@koochehmail.com

اقلیت‌های قومی، دینی و جنسی در ایران گروه‌هایی هستند که هم‌راه به دلیل عدم تعریف روشن حقوق قانونی و یا حرکت‌های فرا قانونی مورد هجوم و فشار قرار دارند. قومیت‌های ایرانی که هم‌راه باید در ستیز هویت خود باشند، باور‌های دینی که باید از منظر حکومت پنهان باشد و حقوق جنسی که فارغ از هر نوع نقدی بخشی از حق انتخاب یک فرد است.

هویت جنسی و تمایلات جنسی که به تعبیر برخی از دگرباشان یا هم‌جنس خواهان وجهی خدا‌دادی و مادر‌زاد از شخصیت برخی افراد است و یا حتا به تعبیرهای دیگر یکی از خط قرمز‌های اجتماعی و حقوقی در ایران به حساب می‌آید که هم‌واره با شدت با آن برخورد شده است.

با استناد به برخی مواد حقوق اسلامی  بدون توجه به نحوه اثبات آن به جرم لواط در ایران سنگ‌سار انجام می‌گیرد و یا این افراد مورد تحقیر و تجاوز نیز از سوی نیروهای اجرایی قرار می‌گیرند.

یکی از این افراد «سروش ح» است. «سروش ح» به جرم رابطه با یک پسر در اصفهان دستگیر شده است و بعد سه ماه مورد شکنجه قرار گرفته است و در زندان اصفهان بارها توسط ماموران مورد تجاوز واقع شده است.

او پس از آن که به قید وثیقه تا تشکیل دادگاه از زندان بیرون آمده است مورد تهدید خانواده و نزدیکانش و حتا بسیج و هم‌سایه قرار گرفته است که تهدید‌های به مرگ او را وادار به فرار از ایران کرده است. پس از یک سال انتظار پرونده پناهندگی او برگشت خورده است و او اینک دوباره در جلسه استیناف باید بتواند از خود دفاع کند. پروسه‌ای سخت و حقوقی که او به دلیل عدم آشنایی با زبان، نداشتن مشاور مناسب و آشنایی با روند این قبیل پرونده‌ها اینک در آستانه بازگرداندن به ایران است.

«سروش ح» خود توضیح می‌دهد:

خود را معرفی کرده و بگویید علت این‌که به ترکیه آمدید چه بود؟

من سروش ح هستم و علت این‌که به ترکیه آمدم دستگیری من به علت هم‌جنس‌گرایی بود که در حدود دو ماه در زندان بودم و بعد از این‌که با قرار وثیقه آزاد شدم به ترکیه آمدم. هم‌چنین به خاطر ترس از شکنجه و فشارهای اجتماعی و خانواده‌ام که به من تحمیل می‌شد به ترکیه آمدم.

نحوه‌ی برخورد با افرادی مانند شما در ایران به چه ترتیبی است؟ با افرادی مانند شما که دگرباش و هم‌جنس‌گرا خوانده می‌شوند چه بر خوردی می‌شود؟ آیا این افراد در جامعه پذیرفته شده‌اند؟

آن‌ها با این احترامی که شما ما را همجنس گرا خطاب می‌کنید، مورد خطاب قرار نمی‌دهند و به ما توهین می‌کنند و ما را مایه‌ی ننگ خود و جهنمی و افرادی فاسد می‌دانند.

نحوه‌ی دستگیری شما به چه ترتیبی بوده و در زندان با شما چه‌طور برخورد کردند؟

برادرم از من قول گرفته بود که با آبروی او بازی نکنم. می‌خواستم با فردی به نام احسان دوست شوم.  من با چند تن از دوستانم برای تفریح و گردش به باغی رفتیم و فکر نمی‌کردم احسان در تفریح ما شرکت کند که با حالت تعجب دیدم که او هم با ما آمد.

سه روز از این اتفاق می‌گذشت که پدر احسان در اداره‌ی پلیس شکایت کرده بود و نمی‌خواست که احسان با دوستانش ارتباط داشته باشد. از اداره‌ی پلیس به خانه‌ی ما تماس گرفتند و از من خواستند که به آن‌جا بروم. من هم که جرمی مرتکب نشده بودم به آن‌جا رفتم. آن‌ها هم بدون حکم جلب من را به بازداشتگاه بردند. شب آن روز هم من را به باد کتک گرفتند و سوال کردند که در آن روز در باغ چه کاری انجام دادیم. به من گفتند که تو فرد لواط کاری هستی.

من را شکنجه کردند و پس از سه روز دیگر نتوانستم زیر شکنجه تاب بیاورم و گفتم که ما به باغ رفتیم و دوستانم با احسان رابطه‌ی جنسی داشتند اما من نه. ولی دوستانم تمام رابطه‌ها را به گردن من انداخته بودند.  پلیس آگاهی اعلام کرد که به احسان دخول شده و پزشکی قانونی آن را تایید کرده است. و از من خواستند که حقیقت را بگویم اما آن‌ها باور نمی‌کردند.

همیشه سر من را با گونی می‌پوشاندند و من را کنار دوستم نشاندند و از او اعتراف گرفتند و متوجه شدم که دوستانم تمام مسایل را به گردن من انداخته بودند و گفته بودند که من با احسان که خود نیز هم‌جنس گرا بود، رابطه‌ی جنسی داشتم.

من را  دو ماه به زندان فرستادند و در آن‌جا به من تجاوز کردند. اما گفتند که اگر حرفی بزنم من را از بین می‌برند. بنابراین تصمیم گرفتم از ایران فرار کنم.  به دلیل شکنجه‌های سنگین در بازداشتگاه تصمیم گرفتم خود را بکشم. چون  فضای آن‌جا با دوربین کنترل می‌شد، آن‌ها متوجه شدند و دست و پای من را بستند.

پس از آزادی از زندان به دلیل تجاوز و فشارهای عصبی حدود یک ماه در بیمارستان اعصاب و روان اصفهان بستری بودم. نمی‌دانستم روند پرونده‌ی من چه مدت طول می‌کشد. خود را به یو ان(UN) معرفی کردم. آن‌ها متوجه شدند که من ناراحتی روحی دارم من را به پزشکی معرفی کردند و تحت درمان قرار گرفتم.

پرونده‌ی من را دو ماه به جلو انداختند. یو ان از من خواست به آن‌جا بروم  اما من نتوانستم درد خود را به خوبی به آن‌ها بگویم. من از محیطی تعصبی، سنتی و مذهبی آمده بودم و از یو ان هیچ اطلاعی نداشتم، فکر نمی‌کردم سازمانی است که از ما حمایت می‌کند. بنابراین «گی» بودن خود را پنهان کردم. با سازمانی به نام «هلسینگی» آشنا شدم اما آن‌ها گفتند تنها به افراد استینافی پاسخ می‌دهیم. سازمانی به نام «اوروم» با من تماس گرفت و با من صحبت کرد. اما من تا آن روز نمی‌دانستم کسی از هم‌جنس گرایان حمایت می‌کند. من بعد از 12 ماه استیناف خوردم.

من الان خود را درک کردم و دیگر به خود به چشم یک فرد هرزه نگاه نمی‌کنم که دیگران نیز چنین نگاهی داشتند. از آن‌جایی که اعلام می‌کردند جزای لواط اعدام و شلاق و سنگ‌سار است‌، من شب‌ها کابوس می‌دیدم.

اگر شما را دوباره به ایران بازگردانند، فکر می‌کنید چه چیزی در انتظارتان باشد؟

من هم از طرف خانواده و هم از طرف جامعه تحت فشار هستم. اگر من را تحویل دهند خانواده‌ام خوشحال می‌شوند. طبق نامه‌ای که در آن حوزه‌ی مقاومت بسیج و روحانی مسجد خواستار اشد مجازات برای من شدند، فکر می‌کنم بدترین مجازات را برای من در نظر گرفته‌اند. در جامعه‌ی اسلامی ایران هیچ کس ما را نمی‌پذیرد. هرچند در ترکیه هم مشکلاتی دارم و رنج می‌کشم.

آیا افرادی مشابه خود را  در ایران می‌شناسید که با او برخورد سختی شده باشد؟

بله. در روزنامه‌ها مطلع می‌شوم که افراد را اعدام می‌کنند

اتفاقی که اگر بیفتد با برگرداندن او به ایران حکم مرگش صادر شده است.

از سویی به نظر می‌رسد برای روشن شدن این قبیل پرونده‌ها برنامه‌ریزی و تلاش بیشتری صورت بگیرد. «ساقی قهرمان» دگرباش و یکی از فعالان حقوق دگرباشان در مورد پرونده سروش اشاره می‌کند که بی‌شک با توجه به نامه‌های تهدید که برای او نوشته شده و نگاهی که به او از سوی جامعه و قوه قضاییه و شکنجه‌ها و تجاوزی که به او شده است‌، او در ایران از بین خواهد رفت.

ساقی قهرمان ادامه می‌دهد:

«سروش ح» معتقد است در صورتی که پرونده‌ی پناهندگی او عودت داده شود و به ایران برگردد زندگی او با خطر مواجه می‌شود. آیا این نکته را تایید می‌کنید؟

با نامه‌هایی که از زندان و دادسرا برای «سروش ح»  رسیده اگر به ایران بر‌گردد خطر زیادی او را تهدید می‌کند. با داشتن چند شاهد پرونده‌ی او به جرم لواط به دادگاه می‌رود و این خطر بزرگی است. در کنار «سروش ح» 9 نفر دیگر را هم داریم که حکم اعدام دارند اما ما نمی‌توانیم از طریق هیچ وکیلی با آن‌ها تماس بگیریم و به آن‌ها کمک کنیم.

بسیاری از مسایل مربوط به جامعه‌ی مدنی در ایران توسط بسیاری از سازمان‌های بین‌المللی دنبال می‌شود. به نظر می‌رسد به مسئله‌ی دگر‌باش‌ها و شرایط مشابه «سروش ح» حساسیتی داده نمی‌شود. چرا جامعه‌ی جهانی این مسایل را در ایران جدی دنبال نمی‌کند؟

اگر جامعه‌ی جهانی مسایل ایران را جدی دنبال نمی‌کند دلایل خاص خود را دارد. اما ما مسایل دگرباشان را باید در نظر بگیریم. جامعه‌ی جهانی مسایل دگرباشان جنسی را با شدت دنبال می‌کند. جامعه‌ی ایرانی این موضوع را جدی نمی‌گیرد. اگر اطلاع رسانی شود ما می‌توانیم از وضعیت افرادی مانند «سروش ح» جلوگیری کنیم.

یو ان به  پرونده‌ی دگرباشان جنسی رسیدگی می‌کند. ما مشکلاتی مانند ترجمه و توضیح وضعیت هم‌جنس‌گرایان در ایران را داریم. ما با دو مشکل مواجه هستیم. یکی این‌که یو ان با وضعیت دگرباشان شهری آشنا است نه با آن‌هایی که در روستاها و شهرهای کوچک زندگی می‌کنند و دیگری این‌که از طرف دولت ایران اعلام می‌شود که دوجنس گونه‌ها در ایران مشکلی ندارند و قانونن می‌توانند تغییر جنسیت دهند. این باعث می‌شود که دوجنس گونه‌ها در یو ان با مشکل روبه‌رو شوند. اما بعد از آن برای آن‌ها مشکلات زیادی به وجود می‌آید. از جمله این‌که به آن‌ها تجاوز می‌شود، نمی‌توانند شغلی داشته باشند، نمی‌توانند ازدواج کنند و تمام این‌ها زندگی را تا مرحله‌ی خود‌کشی پیش می‌برد و یا از طرف مردم و جامعه و دولت تهدید می‌شوند.

«سروش ح» از طرف ماموران دولت مورد آزار قرار گرفته و زندانی شده است و حمایت خانواده‌اش را ندارد. و اگر برگردد خانواده‌اش اولین کسانی هستند که برای این‌که از آبرو‌ریزی جلوگیری کنند،  او را تحویل می‌دهند. دیگر زندانیان از طرف خانواده‌هایشان حمایت می‌شوند. به عنوان مثال مادر «مجید توکلی» به همراه او اعتصاب غذا می‌کند اما دگرباشان جنسی حمایت خانواده را ندارند.

«سروش ح» هیچ کار خطایی مرتکب نشده و با هیچ مسئله‌ای مخالفت نکرده و کار خلاف قانون انجام نداده است. من فکر می‌کنم مسئله‌ی «سروش ح» باید به شکلی مطرح شود که آن‌ها بتوانند از حمایت خانواده‌ها برخوردار شوند. این افراد هیچ جرمی به جز این‌که این‌گونه به دنیا آمده‌اند، ندارند.

 
کلیدواژه ها: , , , , ,

نظر شما چیست؟

image
image
image
image
image
image
image
image
image